Hoe bijzonder doodgewoon kan zijn

Hoe bijzonder doodgewoon kan zijn

Hoe bijzonder doodgewoon kan zijn

Als de deur opengaat komt een vriendelijke glimlach mij tegemoet. Een glimlach die de buren in deze straat vaker zien. Een paar weken daarvoor maakte ik al kennis. Als professional was ik met het Veilige Buurten Team bij haar in de straat. Wij willen weten wat de mensen zoal voor elkaar over hebben. En daar kan zij ons veel over vertellen! Ik sta op het punt om een bijzonder mens te leren kennen.

Dat zou iedereen af en toe moeten doen.

Alsof ik al jaren aan huis kom, vertelt ze er vrolijk op los. “Ja”, zegt ze met stralende ogen: “en dan krijg ik zo’n ingeving: ik heb zin om iedereen een bloemetje te geven. Dan ga ik naar de bloemist en haal voor al mijn buren bloemen. En dan ben ik helemaal blij!” “Wat maakt je dan zo vrolijk?”, vraag ik. “Je moet die verbaasde gezichten eens zien als ze dat bloemetje krijgen”, zegt ze met een knipoog. “Waar heb ik dat aan verdient? vragen de buren me dan. En dan zeg ik: gewoon zomaar! En dan krijg ik van al die buren een glimlach terug.” “Wat bijzonder!”, zeg ik. “Nee hoor”, zegt ze resoluut: “Ik vind dat doodgewoon. Dat zou iedereen af en toe moeten doen. Erg leuk! Daar wordt je vrolijk van!”

Op hetzelfde moment spreekt een collega van mij met haar buren. Die vertellen dat sinds zij hier woont, iedereen meer met elkaar spreekt. Ze vormt een brug tussen de buren.

Geniet van het leven

Ik ga verder met mijn gesprek. Deze buurvrouw heeft het niet makkelijk. Ze heeft fysieke beperkingen en ze heeft het financieel niet breed. Ik ga opzoek naar haar geheim. Wat maakt haar zo vrolijk? “Bij ons stond altijd de deur open. Ik weet niet beter,” legt ze uit: “En op straat gingen we dan muziek maken. Daar ben ik mee opgegroeid. Jammer dat dat nu niet meer kan, je deur open laten staan, maar dat houdt mij niet tegen om naar mijn buren te gaan. Om te helpen of voor een praatje.” “Ik blijf het toch heel bijzonder vinden”, herhaal ik: “Wat is jouw geheim?” “Geniet van het leven!” Ze zoekt naar woorden om dat uit te leggen.

Hij was bang dat hij zou vallen

“Ik luister en kijk goed naar hoe de dingen gaan. Neem de natuur. Daar kan ik helemaal in opgaan. Laatst kwam er een hommel aan gevlogen. Zoiets simpels. Ik zag hoe hij op een bloem ging zitten. Toen ik dichtbij kwam, om hem aan te raken, dook ie ineen. Ik denk dat ie bang was. Als je goed oplet, zie je veel. Ook de dingen die minder leuk zijn. Bij mensen is dat niet anders. Maar dan ben ik er voor de ander. Neem mijn overbuurman. Hij is er niet meer, maar nadat zijn vrouw overleed ben ik zijn tuin gaan verzorgen. We maakte dan een praatje bij een kop koffie. En af en toe kwam hij buiten op het bankje zitten. Even niet eenzaam en alleen binnen zitten. En omdat ik steeds bij hem terugkwam, en goed luisterde, vertelde hij op een moment dat hij niet meer naar zijn slaapkamer ging. Hij was bang dat hij zou vallen. Het gevolg was dat hij in de woonkamer sliep zonder bed. Samen met andere buren hebben we er toen voor gezorgd dat daar een oplossing voor kwam. Geweldig toch!”

Ik ben ook nogal eigenwijs. Toch hou ik rekening met anderen.

“Andere klagen ook wel eens over je. Je bent soms wel heel vroeg in de ochtend al buiten op straat bezig. Of ze maken zich zorgen over jouw gezondheid. Luister je daar ook naar? Naar kritiek?” Ze moet even nadenken: “Jawel. Maar ja, ik ben ook nogal eigenwijs. Toch hou ik rekening met anderen. Ik heb een radiowekker omdat ik veel van muziek houdt. Maar die gebruik ik niet meer. Ik moet hem zo hard zetten om er wakker van te worden dat ik bang ben dat ik meteen ook mijn buurman wakker maak. Het is hier nogal gehorig weet je. Ik kan hem horen snurken, lacht ze. Vandaar dat ik die radiowekker niet meer gebruik.